Suomen presidentinvaaleja käydään poikkeusoloissa, joissa maamme on sijaissodassa (proxy war) Venäjää vastaan.
Kuinka tähän on tultu?
Kaikki alkoi siitä, että tasavallan presidentti Sauli Niinistö ryhtyi tukemaan Yhdysvaltain presidentin Joe Bidenin vuoden 2021 alkupuolella kehittämää suunnitelmaa, jolla Kiinan kasvavaa mahtia piti rajoittaa käynnistämällä ”uusi kylmä sota”. Maailma piti jakaa sen ja Venäjän johtamiin autoritaarisiin maihin ja Yhdysvaltain johtamiin demokraattisiin valtioihin.
Tähän suunnitelmaan sisältyi myös Suomen ja Ruotsin liittyminen sotilasliitto Natoon.
Ilmeisesti Suomen ja Yhdysvaltain edustajien väliset keskustelut maamme Nato-jäsenyydestä käynnistettiin jo keväällä 2021. Presidenttien välinen yhteydenpito alkoi viimeistään lokakuussa. Joulukuun puolivälissä presidentit sopivat, että valmistelut jäsenyyden toteuttamiseksi käynnistetään.
Suomen ja Ruotsin Nato-jäsenyyttä ryhdyttiin toteuttamaan heti, kun Venäjä oli 24.2.2022 käynnistänyt hyökkäyksensä Ukrainaan.
Ukrainassa käytävän sijaissodan osapuoli Suomesta tuli sen vuoksi, että Yhdysvallat ja Britannia asettivat maamme Nato-jäsenyyden ehdoksi sen, että ryhdymme toimittamaan Ukrainaan myös tappavaa aseistusta. Tässä suhteessa Suomi asettui sodan etulinjaan.
Mainittakoon, että monet Naton jäsenmaat eivät ole Ukrainaa aseistaneet. Norjakin salli aseiden viennin Ukrainaan vasta äskettäin.
Suomen osallistuminen sijaissotaan Venäjää vastaan on vaikuttanut myös siihen, että meidän presidentinvaalejamme käydään täysimittaisen sotapropagandan oloissa.
Kaikki yhdeksän presidenttiehdokasta tukivat kovalla kiireellä tehtyä päätöstä Suomen liittymiseksi Natoon. On luonnollista, että he tätä ratkaisua puolustavat.
Toisaalta he kaikki ovat omaksuneet sen ”tarinan”, että Suomi liittyi Natoon sen vuoksi, että Venäjä hyökkäsi Ukrainaan. Tämä rajoittaa keskustelua sodan laajemmasta taustasta. Tämä rajoittaa keskustelua rauhan palauttamisesta Ukrainaan ja turvallisuuden takaamisesta omilla rajoillamme.
Presidentinvaaleihin propaganda on vaikuttanut siten, että ehdokkaat kilpailevat siitä, kuka esiintyy voimakkaimmin Venäjää vastaan. Toisaalta kilpaillaan siitä, kuka voimakkaimmin sitoutuu tukemaan Yhdysvaltain politiikkaa.
Tämä sitoutuminen ei koske vain puolustuspolitiikkaa ja puolustusta, vaan myös ulko- ja turvallisuuspolitiikkaa. Tämä puolestaan on vienyt Suomea ”uuteen reunavaltiopolitiikkaan” yhdessä Baltian maiden ja Puolan kanssa.
Kun Natoon päätettiin liittyä, sanottiin, ettei Suomeen silloin eikä näköpiirissä olleessa tulevaisuudessakaan kohdistunut mitään sotilaallista uhkaa. Lisäksi sanottiin, että jäsenyyden myötä saatavat turvatakuut estävät maamme joutumisen hyökkäyksen kohteeksi. Ainoa jäsenyyden haitta olivat Venäjän mahdolliset ”ilkeydet” meitä kohtaan.
Nyt kuitenkin sekä suomalaiset että amerikkalaiset asiantuntijat pitävät mahdollisena, että Venäjä kohdistaisi sotilaallisia iskuja johonkin Nato-maahan, myös Suomeen.
Venäjän ilkeyksien mittakaava on alkanut monia pelottaa.
Presidenttiehdokkaiden pitäisi keskustella näistä Nato-Suomeen kohdistuvista uhkista ja kertoa, kuinka he osaltaan huolehtisivat Suomen turvallisuudesta.
Tällaista keskustelua ei käydä. Vaaraa maamme joutumisesta sotaan väheksytään. Ukrainan sodan ennustetaan ja toivotaan jatkuvan pitkään.
Vallalla olevan sotapropagandan vuoksi tilannearviot ovat hataralla pohjalla.
Sodan poikkeusoloihin liittyy sekin, että valtavirrasta poikkeavan ehdokkaan osallistuminen presidentinvaaleihin voitiin rikollisin keinoin estää.
Nämä rikosepäilyt ovat nyt Postin selviteltävinä.
Postin ensimmäinen vastaus esittämäämme selvityspyyntöön saatiin ripeästi.
Tärkeimpiin kysymyksiin emme kuitenkaan saaneet valaisua. Sen sijaan syntyi uusia kysymyksiä.
Pääkysymys on saada selville, mihin osoitteeseen ja kenelle toimitettiin se kannattajakortteja sisältänyt pikapaketti, jonka Pohjanranta Oy lähetti Suomen linja ry:n vastauslähetysosoitteeseen 19. joulukuuta. Virallisten seurantatietojen mukaan paketti luovutettiin ”vastaanottajalle” Tallinnassa 20.12. klo 11.53.
Paketti palautettiin Keminmaalle 22.12. Siitä ei ole tietoa, kuinka se kulkeutui Tallinnasta Keminmaalle.
Tämän paketin kulusta Posti antoi meille selvitystä, joka ei alkuunkaan pitänyt paikkaansa.
Nyt on käynyt ilmi, että Tallinnaan ohjautui 20.12. myös kolme muuta pikapakettia. Ne oli postitettu Kokkolasta, Pietarsaaresta ja Helsingistä. Myös viimeksi mainittu paketti oli kuljetettu aluksi Ouluun.
Näiden kirjattujen pikapakettien suuntautuminen Tallinnaan synnyttää epäilyn, että samaan osoitteeseen ja ehkä muualle ulkomaille ohjattiin myös ne tuhannet päivittäiset tavalliset vastauslähetykset, jotka eivät tulleet perille 12., 19. ja 20. joulukuuta.
Näiden korttien katoaminen ratkaisi sen, että valitsijayhdistykseni keräämien korttien määrä jäi alle 20 000 rajan.
Tietysti odotamme tietoa myös siitä, onko Postilla jokin muu selitys korttien katoamiseen.
Tämä selvitystyö jatkuu.
Sama venäjäksi (käännöskone: DeepL)
Перевод на русский язык (система перевода: DeepL)
Пааво Вяюрюнен: Президентские выборы в тени войны
Президентские выборы в Финляндии проходят в исключительных условиях, когда наша страна вовлечена в опосредованную войну против России.
Как до этого дошло?
Все началось с того, что президент республики Саули Ниинистё в начале 2021 года начал поддерживать разработанный президентом США Джо Байденом план по ограничению растущей мощи Китая путем развязывания ”новой холодной войны”. Мир должен был быть разделен на авторитарные страны во главе с Китаем и Россией и демократические страны во главе с США.
Этот план также предусматривал вступление Финляндии и Швеции в военный альянс НАТО.
Судя по всему, переговоры между представителями Финляндии и США о вступлении нашей страны в НАТО начались еще весной 2021 года. Контакты между президентами начались не позднее октября. В середине декабря президенты договорились начать подготовку к вступлению.
Вступление Финляндии и Швеции в НАТО состоялось сразу после того, как 24 февраля 2022 года Россия начала вторжение в Украину.
Финляндия стала участником прокси-войны на Украине, потому что США и Великобритания поставили наше членство в НАТО в зависимость от поставок Украине летального оружия. В этом отношении Финляндия оказалась на передовой линии войны.
Следует отметить, что многие страны-члены НАТО не стали вооружать Украину. Даже Норвегия лишь недавно разрешила экспорт оружия на Украину.
Участие Финляндии в опосредованной войне против России способствовало и тому, что наши президентские выборы проходят в условиях полномасштабной пропаганды войны.
Все девять кандидатов в президенты поддержали поспешно принятое решение о вступлении Финляндии в НАТО. Вполне естественно, что они должны защищать это решение.
С другой стороны, все они приняли ”историю” о том, что Финляндия вступила в НАТО из-за вторжения России на Украину. Это ограничивает обсуждение более широкого контекста войны. Это ограничивает дискуссию о восстановлении мира на Украине и обеспечении безопасности на наших собственных границах.
Президентские выборы проходили под влиянием пропаганды, кандидаты соревновались в том, кто сильнее выступит против России. С другой стороны, идет соревнование за то, кто сильнее поддержит политику США.
Эта приверженность касается не только оборонной политики и обороны, но и внешней политики и политики безопасности. Это, в свою очередь, привело Финляндию к ”новой политике периферийного государства” вместе со странами Балтии и Польшей.
Когда было принято решение о вступлении в НАТО, утверждалось, что ни тогда, ни в обозримом будущем Финляндии не угрожает военная опасность. Также говорилось, что гарантии безопасности, предоставляемые членством в НАТО, предотвратят нападение на нашу страну. Единственным недостатком членства была потенциальная ”беда”, которую могла бы причинить нам Россия.
Однако теперь и финские, и американские эксперты считают возможным, что Россия нанесет военные удары по странам НАТО, в том числе и по Финляндии.
Масштаб российских бед начал пугать многих.
Кандидаты в президенты должны обсудить эти угрозы для Финляндии, входящей в НАТО, и объяснить, как они будут способствовать безопасности Финляндии.
Подобные дебаты не ведутся. Риск того, что наша страна вступит в войну, преуменьшается. Войну на Украине предсказывают и надеются, что она будет продолжаться еще долгое время.
Из-за господствующей военной пропаганды оценки ситуации не выдерживают критики.
Исключительный характер войны также означает, что участие неосновного кандидата в президентских выборах может быть предотвращено преступными методами.
Эти уголовные обвинения сейчас расследуются почтовым ведомством.
Первый ответ от почтового ведомства на наш запрос о разъяснениях был получен незамедлительно.
Однако нам не удалось пролить свет на наиболее важные вопросы. Вместо этого возникли новые вопросы.
Главный из них – выяснить, по какому адресу и кому была доставлена экспресс-посылка с карточками поддержки, отправленная компанией Pohjanranta Oy на ответный адрес Suomen linja ry 19 декабря. Согласно официальной информации об отслеживании, посылка была доставлена ”адресату” в Таллинне 20 декабря в 11.53.
Посылка была возвращена в Кеминмаа 22.12. Неизвестно, как она попала из Таллинна в Кеминмаа.
Компания Posti предоставила нам информацию о маршруте этой посылки, которая была далеко не верной.
Теперь выяснилось, что 20 декабря в Таллинн были отправлены еще три экспресс-посылки. Они были отправлены из Кокколы, Пиетарсаари и Хельсинки. Последняя посылка также была первоначально отправлена в Оулу.
Тот факт, что эти зарегистрированные экспресс-посылки предназначались для Таллинна, вызывает подозрение, что тысячи ежедневных обычных ответных посылок, которые не пришли 12, 19 и 20 декабря, также были отправлены по тому же адресу, а возможно, и по другим зарубежным направлениям.
Исчезновение этих карточек стало причиной того, что количество карточек, собранных моим избирательным объединением, упало ниже отметки в 20 000.
Разумеется, мы также ждем ответа на вопрос, есть ли у почтового ведомства какое-либо другое объяснение пропажи открыток.
Это расследование будет продолжено.
English translation (translation engine: DeepL)
Paavo Väyrynen: Presidential elections are being held in the shadow of war
Finland’s presidential elections are being held under exceptional circumstances, in which our country is engaged in a proxy war against Russia.
How did it come to this?
It all started when the President of the Republic, Sauli Niinistö, began supporting a plan developed by US President Joe Biden in early 2021 to curb China’s growing power by launching a ”new Cold War”. The world was to be divided into authoritarian countries led by China and Russia and democratic countries led by the United States.
This plan also included Finland and Sweden joining the military alliance NATO.
Apparently, discussions between Finnish and US representatives on our country’s membership of NATO started as early as spring 2021. Contacts between the presidents began in October at the latest. In mid-December, the presidents agreed to start preparations for membership.
Finland and Sweden’s NATO membership was implemented as soon as Russia launched its invasion of Ukraine on 24 February 2022.
Finland became a party to the proxy war in Ukraine because the United States and Britain made our membership of NATO conditional on our supplying Ukraine with lethal weapons. In this respect, Finland was on the front line of the war.
It should be mentioned that many NATO member states have not armed Ukraine. Even Norway only recently allowed arms exports to Ukraine.
Finland’s participation in the proxy war against Russia has also contributed to the fact that our presidential elections are being conducted under conditions of full-scale war propaganda.
All nine presidential candidates supported the hastily taken decision for Finland to join NATO. It is only natural that they should defend this decision.
On the other hand, they have all adopted the ’story’ that Finland joined NATO because Russia invaded Ukraine. This limits the discussion of the wider context of the war. This limits the debate on restoring peace in Ukraine and ensuring security on our own borders.
The presidential elections have been influenced by propaganda, with candidates competing to see who can make the strongest case against Russia. On the other hand, there is a competition to see who is most strongly committed to supporting US policy.
This commitment does not only concern defence policy and defence, but also foreign and security policy. This in turn has led Finland into a ”new peripheral state policy” together with the Baltic States and Poland.
When it was decided to join NATO, it was said that there was no military threat to Finland then or in the foreseeable future. It was also said that the security guarantees provided by membership would prevent our country from being attacked. The only disadvantage of membership was the potential ’mischief’ Russia might cause us.
Now, however, both Finnish and American experts consider it possible that Russia would launch military attacks on a NATO country, including Finland.
The scale of Russia’s mischief has begun to frighten many.
The presidential candidates should discuss these threats to NATO Finland and explain how they would contribute to Finland’s security.
There is no such debate. The risk of our country going to war is downplayed. The war in Ukraine is predicted and hoped to continue for a long time.
Because of the prevailing war propaganda, the assessments of the situation are on a shaky footing.
The exceptional nature of the war also means that the participation of a non-mainstream candidate in the presidential elections could be prevented by criminal means.
These criminal allegations are now being investigated by the Post Office.
The first response from the Post Office to our request for clarification was received promptly.
However, we were unable to shed light on the most important issues. Instead, new questions arose.
The main question is to find out to which address and to whom the express parcel containing supporter cards sent by Pohjanranta Oy to the reply address of Suomen linja ry on 19 December was delivered. According to the official tracking information, the package was delivered to the ’addressee’ in Tallinn on 20 December at 11.53 a.m.
The parcel was returned to Keminmaa on 22.12. It is not known how it got from Tallinn to Keminmaa.
Posti gave us an account of the route of this parcel, which was far from correct.
It has now emerged that three other express parcels were also sent to Tallinn on 20 December. They were posted from Kokkola, Pietarsaari and Helsinki. The latter parcel was also initially sent to Oulu.
The fact that these recorded express parcels were destined for Tallinn raises the suspicion that the thousands of daily ordinary reply parcels which did not arrive on 12, 19 and 20 December were also sent to the same address and perhaps to other foreign destinations.
The disappearance of these cards was the reason why the number of cards collected by my constituency association fell below the 20 000 mark.
Of course, we are also waiting to hear whether the Post Office has any other explanation for the loss of the cards.
This investigation will continue.